مراجع دعاوی میان کارگر و کارفرما

هرگونه اختلاف فردی بین کارفرما و کارگر ناشی از اجرای این قانون و سایر مقررات کار ، قرارداد کارآموزی، موافقت نامه های کارگاهی یا پیمان های دسته جمعی کار باشد، در مرحله اول از طریق سازش مستقیم بین کارفرما و کارگر یا کارآموز  و یا نمایندگان آن ها در شورای اسلامی کار و در صورتی که شورای اسلامی کار در واحدی نباشد، از طریق انجمن صنفی کارگران و یا نماینده قانونی کارگران و کارفرما حل و فصل خواهد شد و در صورت عدم سازش از طریق هیات های تشخیص و حل اختلاف اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی محل آخرین کارگاه رسیدگی و حل و فصل خواهد شد.

اختلافات معمول میان کارگر و کارفرما 

 اختلافات بین کارگر و کارفرما به دو دسته زیر تقسیم می شود:

  •  اختلافات فردی و اختلافات جمعی 

اختلاف میان یک کارگر با یک کارفرما فردی است درحالی که اختلافات کارگران با سازمان های کارفرمایی جمعی می باشد. البته در صورتی اختلاف جمعی شکل می گیرد که تشکل های کارگری از کارگران در مقابل کارفرمایان حمایت کند.به این منظور که گروه کارگران به صورت یک جمع واحد باشند و نظریه و خواسته واحدی داشته باشند.

  •  اختلافات حقوقی و اختلافات صنفی

اختلافات حقوقی به اختلاف در تفسیر یا اجرای قوانین، مقررات و قراردادهای فردی یا جمعی کار گفته می شود در حالی که مقصود از اختلافات صنفی اختلافات گروهی یا جمعی کارگران با کارفرما یا کارفرمایان در شرایط یا مفاده پیمان جمعی کار که مربوط به حقوق و منافع جمعی و گروهی کارگان می باشد. لازم به ذکر است که رسیدگی به اختلافات حقوقی ماهیت حقوقی و قضایی دارد در حالی که رسیدگی به اختلافات صنفی ماهیت اقتصادی دارد.

 

مرجع صالح حل اختلاف کارگر و کارفرما

براساس ماده ۱۵۷ قانون کار، تنها هیئت‌های تشخیص و حل اختلاف می‌توانند دعاوی و اختلافات شخصی بین کارگر و کارفرما را رسیدگی کرده و رفع اختلاف کنند.
همان طور که پیش تر گفته شد، براساس ماده ۱۵۷ قانون کار این مراجع می‌توانند اختلافات ذیل را نیز رفع کنند:

اختلافات ناشی از انجام کار، و سایر مقررات کار، قراردادهای کارآموزی ، کارگاهی، یا قراردادهای دسته جمعی کار

عدم برقراری آشتی و صلح بین طرفین

مهم‌ترین مراجع حل اختلاف کارگر و کارفرما شامل هیئت‌های تشخیص (مراحل ابتدایی) و هیئت‌های حل اختلاف (در مراحل تجدید نظر) هستند که اولی به عنوان ابتدایی ترین مرجع و دومی به عنوان مرجع تجدیدنظر تقسیم بندی شده‌اند و در هر استان کشور متناسب با جمعیت کاری کشور این مراجع توزیع شده‌اند. بنابراین کارگران در مواقعی مانند اخراج از کار بدون دلیل موجه و قانونی، عدم پرداخت حقوق و مزایای کارگری می‌توانند به این مراجع مراجعه کرده و حتی در برخی مواقع نیز می‌توانند از طریق انجمن صنفی کارگری یا نماینده قانونی کارگران و کارفرمایان در اداره کار، اختلاف موجود بین خود و کارفرما را حل و فصل کنند. اداره کار کارگاهی که کارگر در آن شاغل بوده اولین مرجع برای رسیدگی و حل اختلاف بین کارگر و کارفرماست. تمامی این امور توسط وکیل کار صورت می‌پذیرد.

 

وظایف و اختیارات هیئت تشخیص

۱. بررسی و تصمیم گیری درباره اختلافات شخصی ناشی از مقررات کارگاهی، قرارداد، کارآموزی و قراردادهای کارگاهی بین کارگر یا کارآموز و کارفرما

۲. بررسی اختلافات ناشی از قراردادهای کار موقت یا کار مشخص


۳. قصور و کوتاهی کارگر در پیروی از قوانین کارگاه، صاحب حق بودن

کارفرما نسبت به فسخ قراداد کاری با کارگر و تسویه حقوق و سایر بدهی‌ها براساس سوابق کاری برابر با یک ماه آخرین حقوق کارگر

در صورتی که کارگاه مشمول مقررات شورای اسلامی نباشد، یا هیچ تشکل و انجمن صنفی در آن تشکیل نشده باشد، نظر هیئات تشخیص می تواند در فسخ قرارداد کاری لازم و ضروری است. تمامی این امور توسط وکیل کار صورت می‌پذیرد.

وظایف و اختیارات هیئات حل اختلاف

۱. بررسی و بازبینی اعتراض نسبت به آرای هیئت‌های تشخیص
۲. بررسی و بازبینی تقاضای کتبی بیمه شده بیکار مبنی بر عذر موجه بر اعلام بیکاری به اداره کار و کارهای اجتماعی ظرف مدت مقرر
۳. بررسی و بازبینی اختلافات بین کارفرما و کارگر ناشی از طرح طبقه بندی مشاغل

 

 

اعضای هیئت تشخیص

۱. نماینده وزارت کار و کارهای اجتماعی براساس پیشنهاد مدیر کل کار و کارهای اجتماعی و تایید وزارت کار
۲. نماینده کارگران براساس گزیش کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان، در صورت عدم نبود کانون مذکور، نماینده کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی
۳. نماینده روسای صنایع براساس گزیش کانون انجمن‌های صنفی صاحب کاران استان

 

شرایط عضویت نمایندگان کارگران و مدیران در هیئت:

۱. تابعیت جمهوری اسلامی ایران
۲. حداقل سن ۲۵ سال تمام
۳. داشتن حداقل گواهی نامه دوره ابتدایی
۴. آشنایی با مقررات کار و تامین اجتماعی حداقل به مدت ۵ سال تمام

 

نکته مهم: مدت اعتبار نمایندگان (مدیران) ۲ سـال از تاریخ صدور اعتبار می باشد.

 

نمایندگان کارگران و رئیسان در مسائـل زیـر شرایط عضویت را از دست خواهند داد:

  ۱ - استعفا ۲ - فوت ۳ - رأی محکمه مبنی بر محرومیت از حقوق اجتماعی ۴ - انتهـا دوره نمایندگی ۵ - اعلام مراجع گزینش کننده و تأیید وزارت کار و کارها اجتماعی ۶ - نداشتن رعایت آیین نامه مرتبط به مقررات چگونگی تشکیل جلسات و روش بازبینـی هیأت تشخیص.

 

روش بازبینـی و تشکیل جلسات

 

هیئت ها بعد از وصول شکایت با رعایت نوبت زمان بازبینـی را مشـخص و دو طرف را برای ادای توضیحات دعوت می نماید. نداشتن حضور صاحبکار یا نماینده وی مانع بازبینـی نخواهد بود.

 جلسات هیأت تشخیص در محل وزارت کار و کارها اجتماعی و به ریاست نماینده وزارت کار و کارها اجتماعی در ساعات اداری تشکیل می شود.

 تصمیمات با اکثریت آرا اتخاذ خواهد شد. هیأت تشخیص موقعی لزوم میتواند مقوله را به پژوهش ارجاع نماید.

ترکیب هئیت های حل اختلاف

 

هیأت حل اختلاف مرکب از سه شخـص نماینده کارگران به گزینش کانون هماهنگی شورای اسلامی کار استان یا کانون انجمن های صنفی کارگران و یا مجمع نمایندگان کارگران واحدهای منطقه و سه شخـص نماینده صاحبکار یان به گزینش مدیران واحدهای منطقه و سه شخـص نماینده دولت (مدیر کل کار و کارها اجتماعی، فرماندار، رئیس دادگستری محل یا نمایندگان آن ها) برای مدت دو سـال تشکیل می شود. موقعی لزوم با دقت به میزان کار هیأت ها، وزارت کار و کارها اجتماعی خواهـد توانست نسبت به تشکیل جلسات حل اختلاف در سطح استان اقدام نماید.

 

روش بازبینـی و تشکیل جلسات

 

هیأت حل اختلاف پـس از وصول اعتراض با رعایت نوبت زمان بازبینـی را مشـخص و از دو طرف اختلاف برای حضور در جلسات بازبینـی کتباً دعوت می نماید. نداشتن حضور احد از دو طرف یا نماینده‌ی آن‌ها مانع از بازبینـی و صدور رأی بوسیـله هیأت نمی بـاشد هیأت تا مدت یک ماه پـس از وصول پرونده بازبینـی و رأی ضـروری را صادر می‌نماید.

 

جلسات هیأت حل اختلاف در محل کار و کارها اجتماعی و حتی المقدور در بیرون از زمان اداری به ریاست مدیرکل کار و کارها اجتماعی و یا نماینده وی تشکیل خواهد شد.

 هیأت حل اختلاف عندال لزوم خواهـد توانست ضمن دعوت از متخصصین نظـر ات و اطلاعات ایشان را در زمینه مقوله استماع نماید.

 جلسات هیأت حل اختلاف با حضور حداقل هفت تن از اعضا رسمیت خواهد داشت و تصمیمات هیأت با اکثریت پنج رأی از آرای اشخـاص حاضر معتبر خواهد بود.

 رأی هیأت حل اختلاف بعد از صدور، قطعی و ضـروری الانجام می باشد. از آرای قطعی این هیأت می توان در دیوان عدالت اداری شکایت نمود.

 دیوان عدالت اداری :

طبق بند ۲ ماده ۱۰ قانون تشکیلات و آیین محاکمه دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ بازبینـی به اعتراضات وشکایات از آرای هیات حل اختلاف کارگر و صاحبکار به عهده ی دیوان عدالت اداری گذاشته شده است. با این توضیح که دیوان عدالت اداری وفق بند ۲ ماده ی مذکور، صرفاً و منحصراً از حیث نقض قوانین ومقررات یا مخالفت با آنان نسبت به رای مورد اعتراض بازبینـی می نماید.شمول قانون کار در رابطه با کارگران و کارکنان  کارگاه ها و کمپانـی های ویژه و دولتی از مـوارد بسیار با ارزش و مبتلا به  اکثر اشخـاص و کمپانـی ها است که سبب اختلافات عدیده و به ناچار دادخواهی از دیوان عدالت اداری می گردد.

سخن آخر

اصول و قواعد اداره کار بسیار تخصصی هستند و فعالیت در این زمینه نیازمند تجربه و تخصص خاص است.

وکلایی که در این زمینه فعالیت دارند، اطلاعات و تجربه خوبی درمورد کارگر، کارفرما و اصول و قواعد اداره کار دارند.

متخصصان و مشاوران گروه مشاوران نوین دارای تخصص و اطلاعات کافی در زمینه اداره کار و قوانین آن هستند و می توانند شما را راهنمایی کرده و در صورت لزوم وکالت شما را در پرونده های مربوط به اداره کار پذیرفته و امور مربوطه را انجام دهند.

برای دریافت مشاوره و کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس بگیرید.

 

نظرات : 2

  • لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی

    • لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی

ثبت نظر

برای گذاشتن نظر ابتدا وارد شوید